close
تبلیغات در اینترنت
سایت جادوی کلمات, تجارب استرس آمیز , استرس , در مقابل تجارب استرس آ

جادوی کلمات | سایت تفریحی , سرگرمی

جدید ترین مطالب
بخش بایگانی

آخرین ارسالی های انجمن وبلاگ نویسان

در مقابل تجارب استرس آمیز باید چه کنیم؟

در مقابل تجارب استرس   آمیز باید چه کنیم؟

در طول زندگی ممکن است ما با ناملایمات و تنش ها و بحران هایی روبرو شویم. این استرس ها می توانند چیزهایی مثل قبول شدن در دانشگاه در یک شهر دور، از دست دادن یک عضو نزدیک خانواده، ورشکستگی مالی، تجربه صحنه هایی مثل تصادفات وحشتناک رانندگی و … باشد.

 

در طول زندگی ممکن است ما با ناملایمات و تنش ها و بحران هایی روبرو شویم. این استرس ها می توانند چیزهایی مثل قبول شدن در دانشگاه در یک شهر دور، از دست دادن یک عضو نزدیک خانواده، ورشکستگی مالی، تجربه صحنه هایی مثل تصادفات وحشتناک رانندگی و … باشد.

+ در ادامه با ما باشید »»»

در مقابل تجارب استرس آمیز باید چه کنیم؟

در مقابل تجارب استرس   آمیز باید چه کنیم؟

در طول زندگی ممکن است ما با ناملایمات و تنش ها و بحران هایی روبرو شویم. این استرس ها می توانند چیزهایی مثل قبول شدن در دانشگاه در یک شهر دور، از دست دادن یک عضو نزدیک خانواده، ورشکستگی مالی، تجربه صحنه هایی مثل تصادفات وحشتناک رانندگی و … باشد.

 

در طول زندگی ممکن است ما با ناملایمات و تنش ها و بحران هایی روبرو شویم. این استرس ها می توانند چیزهایی مثل قبول شدن در دانشگاه در یک شهر دور، از دست دادن یک عضو نزدیک خانواده، ورشکستگی مالی، تجربه صحنه هایی مثل تصادفات وحشتناک رانندگی و … باشد.

واکنش های بهنجار: واکنش های فوری نسبت به یک رویداد استرس آمیز بسیار شدید عبارتند از اضطراب شدید، احساس کرختی و اجتناب از تفکر در مورد رویداد که گاهی با یادآوری ناگهانی، روشن و ناراحتی برانگیز این رویدادها درهم می شکند («افکار مزاحم»). رویدادهایی که این واکنش شدید را به وجود می آورند مشتملند بر سوانح طبیعی نظیر زلزله، سوانح ساختۀ دست بشر نظیر آتش سوزی، تصادفات شدید، یا اثرات جنگ؛ و نیز تهاجم جسمی شدید و تجاوز به عنف. اکثر کسانی که در چنین رویدادهایی درگیر می گردند ظرف چند روز تا هفته بهبود می یابند اما اقلیتی واکنش نابهنجار موسوم به «اختلال استرس پس از سانحه» (PTSD) پیدا می کنند.

 

اختلال استرس پس از سانحه: علایم این اختلال سه دسته هستند:

 

اول افزایش تحریک اتونومیک است: اضطراب شدید، تحریک پذیری، بی خوابی و عدم تمرکز. گاهی حملات هراس و دوره های پرخاشگری هم وجود دارد.

 

گروه دوم حاکی از دفاع های مستمر اجتناب و افسردگی است؛ اجتناب از یادآوری رویدادها، اشکال در یادآوری رویدادها به طور ارادی، گسستگی، ناتوانی برای احساس هیجانی (کرختی Numbing) و کاهش علایق و فعالیت ها.

 

گروه سوم مشتملند بر افکار مزاحم، که در آن خاطرات رخدادهای تروماتیک بر واپس زنی غلبه کرده و به شکل تصویرهای ذهنی تکراری (Flashbacks) یا رؤیاهای ناراحت کننده ظاهر می گردند. ضمن فلش بک یا مواجهه با یادآورهای رویداد تروماتیک، اضطراب افزایش می یابد. گاهی پاسخ های مقابله ای غیرانطباقی اضافی، موسوم به رفتار مستمر نمایشی یا پرخاشگرانه، یا مصرف زیاد الکل یا دارو وجود دارد.

 

اختلال استرس پس از سانحه ممکن است یک واکنش فوری نسبت به عامل استرس زا بوده یا به فاصلۀ چند روز، حتی چند ماه تظاهر کند. اختلال استرس پس از سانحه معمولاً ظرف چند ماه بهبود می یابد، اما در مواردی تا چند سال دوام می یابد.

 

هرچند PTSD بیشتر بین کسانی که درگیر رویدادهای استرس آمیز بوده اند ظاهر می گردد، اختلاف در پاسخ فقط مربوط به درجۀ درگیری فردی نیست، به طوری که نوعی آسیب پذیری فردی نیز مطرح است. کودکان و سالمندان، آسیب پذیری خاصی دارند، همچنین کسانی که سابقۀ اختلال روانپزشکی قبلی ندارند. مطالعه روی دوقلوهای شرکت کننده در جنگ ویتنام حاکی است که بین بالغین جوان بخشی از این آسیب پذیری ژنتیک است.

 

درمان اولیه: اگر پاسخ اولیه بسیار شدید نباشد، اکثر بیماران به چیزی فراتر از حمایت همدلانه و کمک در مورد مسائل علمی ناشی از سانحه نیاز ندارند. برای موارد شدید، ممکن است دوزهای محدود یک داروی اضطراب زدا برای آرام کردن بیمار و نیز یک داروی خواب آور برای چند شب برای تأمین خواب ضروری باشد. به بیمار کمک می شود که در مورد رخدادها صحبت کرده و هیجانات متناسب با آن را ظاهر سازد.

 

درمان PTDS مزمن مشکل است. همان رویکرد کلی، مورد استفاده قرار می گیرد؛ در یک رشته مصاحبه به بیمار کمک می شود هیجان وابسته به رویداد را به خاطر آورد، مجدداً تجربه کند و نسبت به آن بینش یابد. حتی با مداوای ماهرانه، پاسخ به موارد مزمن غالباً محدود است. روش های شناختی رفتاری برای حساسیت زدایی بیماران نسبت به یادآورهای رخدادهای استرس آمیز و تصاویر ذهنی آن ها مورد استفاده قرار گرفته اند. چندین نوع دارو آزمایش شده است. باید از تجویز اضطراب زداها به دلیل خطر وابستگی پس از مصرف طولانی خودداری کرد. SSRIs (مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین) ادعا شده است که مؤثرند.

یک پزشک - علیرضا مجیدی


منبع: سایت آفتاب بازنشر : سایت جادوی کلمات

مطالب مرتبط

رپورتاژ آگهی

دانلود نمونه سوالات تستی و تشریحی آیین نامه راهنمایی و رانندگی+جزوات سیستم همکاری در فروش سبزگستر

خرید فروشگاه مسبی

نظرات ارسال شده

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی